اربعین، با بوى خون در مشام و آبله در پا، رسیده است
                                  تا بگوید همه اتفاقات سرخ، در راستاى شکیبایى زینب(ع) بود.
                                      اربعین حسینی تسلیت باد

از “همه “دست کشیدم که تو باشی “همه ام”…
با تو بودن ز “همه” دست کشیدن دارد…
لبیک یاحسین(ع)…
.
.
.
اربعین است و جهان یکسره هیأت شده است
حرم یار مهیای زیارت شده است
تو که حق به مددش کرده نصیب
یاد ما باش که دلم یکسره ویران شده است . . .
.
.
.
به یاد کربلا دل‏ها غمین است
دلا خون گریه کن چون اربعین است . . .
.

• قاضی طباطبایی در کتاب تحقیق درباره اول اربعین سیدالشهداء می‌نویسد حرکت به سوی کربلا در روز اربعین از زمان امامان معصوم(ع) در بین شیعیان رایج بوده است و شیعیان حتی در زمان بنی‌امیه و بنی‌عباس نیز به این حرکت مقید بوده‌اند. توصیه به زیارت اربعین باعث شده است که شیعیان به ویژه ساکنان عراق، از نقاط مختلف این کشور به سوی کربلا حرکت کنند. این حرکت که غالباً به صورت پیاده صورت می‌گیرد یکی از پرجمعیت‌ترین راهپیمایی‌ها در جهان شمرده می‌شود

سید ابن طاووس روایت کرده:هنگامی که اسرای کربلاازشام باز گشتندوبه عراق رسیدند،به

راهنمای کاروان گفتند:ماراازراه کربلا عبورده ،هنگامی که به محل شهادت حضرت رسیدند،جابربن عبدالله انصاری

وگروهی ازبنی هاشم ومردانی از آل پیامبر (ص)برای زیارت آمده بودند وهمزمان به کربلا رسید،باگریه،حزن واندوه

ودرحالی که لطمه به صورت می زدند به ملاقات یکدیگر شتافتند.
ماتم جنسوز وجگرخراشی برپا داشتند،زنان باد یه نشین نیز به آنان پیوسته وچند روزی عزاداری نمودند.

منبع:عزاداری رمز محبت ،مهدی صدری ،ص 242